Oznakowywanie w histologii

image

Histologia, czyli nauka o anatomii komórek i tkanek, jest ważną dziedziną badań wykorzystywaną przez naukowców i lekarzy. Podczas gdy naukowcy starają się zrozumieć, jak każda pojedyncza komórka wpływa na funkcjonowanie tkanek i narządów, lekarze badają histopatologię tkanek, aby zobaczyć, jak zmieniają się one u osób dotkniętych chorobą. Prawidłowe znakowanie w histologii próbek tkanek na każdym etapie procesu przygotowania tkanki jest kluczowe dla interpretacji wyników histopatologicznych, na których opiera się prawidłowe diagnozowanie pacjentów. Jednakże, techniki histologiczne stanowią unikalne przeszkody dla prawidłowego znakowania, których pokonanie często wymaga innowacyjnych rozwiązań w zakresie identyfikacji.

Pobieranie preparatów

Okazy są tradycyjnie pobierane z próbek tkanek pobranych z żywego organizmu, zwanych inaczej biopsjami. Próbki są często natychmiast umieszczane w buforze do tymczasowego przechowywania, aż do momentu dostarczenia ich do laboratorium. Na tym etapie niezwykle ważne jest właściwe oznakowanie próbek. Każda niejednoznaczność próbki może skutkować stratą czasu dla pacjenta, koniecznością poddania się dodatkowej operacji, jak również dodatkowymi kosztami związanymi z ponownym przetwarzaniem próbek.

Próbki biopsyjne mogą być przechowywane w różnych pojemnikach, w tym w mikrotubach i fiolkach o małej średnicy, probówkach, płytkach i butelkach. W zależności od wielkości i materiału, z którego wykonany jest pojemnik do pobierania próbek, może być wymagany inny rodzaj etykiety. Należy pamiętać, że wiele laboratoriów nie przyjmie próbek, których dane identyfikacyjne nie są umieszczone na pojemniku z próbką.

Chemiczne utrwalanie

Po wyizolowaniu komórek, muszą one zostać utrwalone chemicznie, co jest często wykonywane przy użyciu środków konserwujących takich jak formalina i aldehyd glutarowy. W ten sposób tkanki zostają zamrożone "w czasie", a jednocześnie wyłączone zostają enzymy, które normalnie rozkładałyby komórki. W ten sposób tkanka jest chroniona przed degradacją, a zakonserwowane komórki wyglądają bardzo podobnie do stanu naturalnego.

Na tym etapie, wszelkie etykiety stosowane do identyfikacji próbek mogą wchodzić w interakcje z wieloma różnymi substancjami chemicznymi i rozpuszczalnikami, takimi jak etanol, metanol, formalina, toluen i inne. Dlatego idealnym wyborem są etykiety odporne na działanie chemikaliów, a szczególnie przydatne na tym etapie procedury są etykiety histologiczne odporne na formaldehyd i roztwory formaliny.

laboratorium

Odwadnianie i oczyszczanie próbek

Po utrwaleniu komórki muszą przejść przez serię dehydratacji, która polega na powolnym zastępowaniu wody z buforu utrwalającego coraz większymi stężeniami alkoholu. Następnie etanol jest zastępowany ksylenem, powszechnie stosowanym hydrofobowym środkiem oczyszczającym, który jest pomocny przy rozpoczęciu osadzania tkanki na wosku.

W tym przypadku wymagane są etykiety o jeszcze większej odporności chemicznej, ponieważ mogą one mieć kontakt z ostrzejszymi rozpuszczalnikami. Co więcej, po zakończeniu dehydratacji próbki mogą wymagać długotrwałego przechowywania w zamrażarce do czasu, gdy będą gotowe do obróbki. W związku z tym zaleca się również stosowanie etykiet odpornych na niskie temperatury i wilgotne środowisko.

Osadzanie w parafinie

Po odwodnieniu i oczyszczeniu próbki są gotowe do zatopienia w materiale do zatapiania (wosk, agar, żywica). Podczas tego procesu ksylen jest powoli zastępowany coraz większymi stężeniami materiału do zatapiania, aż do momentu, gdy nie pozostanie żaden ksylen, co zapewnia stabilność próbek przez kilka lat. Najczęściej stosowanym materiałem do zatapiania jest parafina ze względu na łatwość użycia i niską temperaturę topnienia, co zmniejsza twardnienie tkanek. W mikroskopii elektronowej, w celu wycinania bardzo cienkich przekrojów, konieczna jest twardsza matryca, co wymaga użycia żywicy.

Etykietowanie próbek zatopionych w parafinie może być wykonane bezpośrednio na bloku woskowym lub kasecie tkankowej, przy użyciu odpornego chemicznie wydruku, który nie blaknie i nie rozmazuje się, z użyciem etykiet z klejem extra-permanentnym, który pozwala na przyleganie etykiet do trudnych do przyklejenia powierzchni. Do etykietowania kasetek z chusteczkami higienicznymi preferowana i najbardziej niezawodna jest drukarka kasetowa.

Istnieją również etykiety zaprojektowane specjalnie do identyfikacji próbek zatopionych w żywicy. Etykiety te są wystarczająco małe, aby pasowały do większości kapsuł i form z żywicą, charakteryzują się dużą odpornością na chemikalia i ekstremalne temperatury. Etykiety mogą być używane do bezpiecznego oznaczania próbek za pomocą tekstu alfanumerycznego lub numerów seryjnych, jak również kodów kreskowych 1D lub 2D.

Sekcja i barwienie

Aby wybarwić próbki, należy rozmrozić próbki zatopione w parafinie, a następnie wykonać cienkie przekroje za pomocą ostrego noża, tworząc cienkie przekroje poprzeczne, w których można obejrzeć komórki. Cienkie parafinowe "wstążki" są mocowane do szkiełek mikroskopowych, a nadmiar wosku jest zmywany poprzez zanurzenie szkiełka w ksylenie, który powoduje rozpuszczenie wosku, pozostawiając jedynie cienką warstwę tkanki. Barwniki chemiczne, takie jak hematoksylina i eozyna, są następnie nakładane na oznakowane szkiełka histologiczne w celu poprawy kontrastu warstw komórek, co umożliwia określenie, czy pacjent ma zdrowe czy chore tkanki. W tym przypadku niezbędne jest stosowanie etykiet przeznaczonych do szkiełek mikroskopowych, o dużej odporności zarówno na bezpośredni kontakt, jak i na zanurzenie w ostrych chemikaliach i barwnikach. Dostępne są również drukarki do szkiełek mikroskopowych, choć bardziej niezawodnym wyborem pozostają trwałe etykiety odporne na plamy.

Ogólnie rzecz biorąc, stosowanie trudnych substancji chemicznych, rozpuszczalników i barwników w różnych procesach histologicznych wymaga stosowania trwałych, odpornych na chemikalia etykiet w celu właściwej i bezpiecznej identyfikacji próbek.

Odznaki na odzieży